شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١١٦ - ٢٠٣٨ البخل باخراج ما افترضه الله سبحانه من الاموال أقبح البخل
گذشته خود را كه كرده باشد قرضى از براى خود كه پيش مردم داشته باشد و بايد كه پس گيرد آنها را يا اين كه چنين داند و طلب پس گرفتن آنها كند.
٢٠٣٣ الكريم يرفع نفسه فى كل ما أسداه عن حسن المجازاة.
كريم بلند مىگرداند نفس خود را در هر چه احسان كرده باشد از نيكوئى عوض، يعنى مرتبه خود را بلندتر دارد از اين كه در احسانى كه بكسى كرده باشد پاداش و عوض نيكو خواهد.
٢٠٣٤ اللئيم يعلى همته فيما جنى عليه من طلب سوء المكافاة.
بردبار بلند مىدارد همت خود را در گناهى كه واقع شده باشد بر او از خواستن بدى مكافات يعنى از اين كه خواهد كه صاحب گناه را ببدى مكافات كند و جزا دهد.
٢٠٣٥ المال تنقصه النفقة و العلم يزكو على الانفاق.
مال كم ميكند آن را خرج كردن و علم فزايش كند بر خرج كردن، زيرا كه نمىشود كه در اثناى خرج آن امور ديگر معلوم او نشود كه باعث فزايش علم او گردد.
٢٠٣٦ أحوال الدنيا تتبع الاتفاق و أحوال الاخرة تتبع الاستحقاق.
احوال دنيا تابع اتفاق است و اهليت و استحقاقى در آن معتبر نيست، و احوال آخرت تابع اهليت و استحقاق است، و اين مضمون بعينه در اوايل كتاب مذكور و شرح شد.
٢٠٣٧ الركون إلى الدنيا مع ما يعاين من سوء تقلبها جهل.
ركون بدنيا يعنى ميل بآن و يا اعتماد بر آن با آنچه مشاهده مىشود از بدى گردش آن جهل و نادانى است.
٢٠٣٨ البخل باخراج ما افترضه الله سبحانه من الاموال أقبح البخل.
بخيلى ببيرون كردن آنچه فرض كرده است خداى- كه پاك است- از اموال