شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٠٨ - ٢٣٩٩ استقبح من نفسك ما تستقبحه من غيرك و ارض للناس بما ترضاه لنفسك
٢٣٩٦ احرس منزلتك عند سلطانك و احذر ان يحطك عنها التهاون عن حفظ ما رقاك اليه.
نگاهبانى كن منزلت و مرتبه خود را نزد پادشاه خود و حذر كن از اين كه فرود آورد ترا از آن مرتبه سهل انگارى از نگاهدارى آنچه بلند كرده است ترا بسوى او، يعنى حذر كن از اين كه فرود آورد ترا از آن مرتبه اهتمام نكردن بنگهدارى آنچه ترا بلند كرده است بآن مرتبه و سهل و سبك شمردن آن بلكه بايد كه در آن باب اهتمام كنى تا مرتبه تو محفوظ ماند و خفيف و ذليل نگردى.
٢٣٩٧ اصحب من لا تراه الا و كأنه لاغناء به عنك و ان أسأت اليه احسن اليك و كأنه المسيئ.
يار شو با كسى كه نمى بينى تو او را مگر چنين كه نباشد بىنيازئى او را از تو و اگر بدى كنى بسوى او نيكوئى كند او بسوى تو و گويا كه او گنهكار است يعنى يار شو با خداى عز و جل كه چنين سلوك كند با تو كه گويا محتاج است بتو و هر چند بدى كنى باو احسان كند بتو و نعمت دهد ترا كه گويا او بد كرده.
٢٣٩٨ ازهد فى الدنيا و اعزف عنها و اياك ان ينزل بك الموت و انت ابق من ربك فى طلبها فتشقى.
بى رغبت باش در دنيا و برگرد از آن يا ناخوش دار آن را و بپرهيز از اين كه فرود آيد بتو مرگ و تو گريخته باشى از پروردگار خود در طلب دنيا پس بدبخت گردى.
٢٣٩٩ استقبح من نفسك ما تستقبحه من غيرك و ارض للناس بما ترضاه لنفسك.
قبيح و زشت شمار از نفس خود آنچه را قبيح و زشت شمارى از غير خود يعنى