شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٨٧ - ٢٣٢٦ افعل الخير و لا تحقر منه شيئا فان قليله كثير و فاعله محبور
٢٣٢٢ اكرم نفسك ما اعانتك على طاعة الله.
گرامى دار نفس خود را ما دام كه يارى كند ترا بر فرمانبردارى خدا.
٢٣٢٣ اهن نفسك ما جمحت بك الى معاصى الله.
خوار گردان نفس خود خود را ما دام كه سركشى كند با تو بسوى نافرمانيهاى خدا، يعنى خواهد كه ترا بسوى آنها برد.
٢٣٢٤ استشعر الحكمة و تجلبب السكينة فانهما حلية الابرار.
بگردان حكمت را شعار خود و بگردان پيراهن خود آرام را پس بدرستى كه حكمت و آرام زينت نيكوكاران است، «شعار» جامه را گويند كه ملاصق بدن باشد و بموى بدن برسد و «گردانيدن حكمت جامه چنين» كنايه است از اين كه هرگز آن را از خود جدا، نكند، و همچنين «گردانيدن آرام پيراهن» كنايه از اين است، و «حكمت» چنانكه مكرر مذكور شد علم درست و گفتار راست است.
٢٣٢٥ الزم الصدق و الامانة فانهما سجية الابرار.
ملازم شو راستى و امانت را يعنى از آنها جدا مشو پس بدرستى كه آنها شيوه نيكان است.
٢٣٢٦ افعل الخير و لا تحقر منه شيئا فان قليله كثير و فاعله محبور.
بكن نيكوئى و كوچك مشمار از نيكوئى چيزى را، پس بدرستى كه اندك آن بسيار است و كننده آن شادمان است، «بودن اندك آن بسيار» باعتبار اين است كه هر چند اندك باشد باعث ثواب گردد و ثواب حق تعالى پاينده و دائم باشد و آدمى بسبب آن هميشه شادمان و خرم باشد و ظاهر است كه اين معنى «بسيار» است.