شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥١٧ - ٣٤٨٣ ان الله سبحانه قد وضع العقاب على معاصيه زيادة لعباده عن نقمته
خوش و اگر نه شما خواهيد رفت نزد او و وارد خواهيد شد بر او، غرض اينست كه:
اين معنى اختصاص ندارد بشما بلكه پيش از شما نيز بر ديگران وارد شده و بعد از شما نيز بر مردم وارد خواهد شد و هر امرى كه چنين باشد بايد كه بر اين كس گوارا باشد و چندان سبب غم و اندوه نگردد چنانكه مشهور است: «اذا عمت البلية طابت- هرگاه عام شود بلا نيكو باشد» و ديگر اين كه انگار كنيد كه او بسفرى رفته از سفرها كه مىرفت و اگر او نزد شما نيايد شما خود خواهيد رفت نزد او پس مفارقت از او نيست مگر مانند مفارقتى كه در بعضى سفرهاى او رو مىداد پس چنانكه در آن سفرها صبر مىكرديد و چندان حزين و غمگين نبوديد پس حال شما در اين سفر نيز بايد چنين باشد.
٣٤٨٣ ان الله سبحانه قد وضع العقاب على معاصيه زيادة لعباده عن نقمته.
بدرستى كه خدا كه- پاك است او- وضع كرده است عقاب را بر نافرمانيهاى او زياده از براى بندگان خود از انتقام او، ظاهر اين است كه مراد به «وضع عقاب» در اينجا انداختن و ساقط كردن آن باشد و مراد اين باشد كه حق تعالى از راه تفضل انداخته و ساقط كرده از براى بندگان خود عقاب بر گناهان را زياده از آنچه انتقام خواهد كشيد و غرض بىشرمى بندگان است كه اين همه گناه از ايشان صادر شود كه با وجود اين كه حق تعالى اكثر آنها را عفو كند و ببخشد باز اين قدر بماند كه خلق جهنم و انواع عذابها و عقابهاى آن از براى آنها است، و اين معنى موافق است با آيه كريمه «ما أصابكم من مصيبة فبما كسبت أيديكم و يعفوا عن كثير» آنچه برسد شما را از مصيبتى پس بسبب آن چيزى است كه كسب كند دستهاى شما يعنى بسبب گناهان شماست و عفو ميكند از بسيارى و روايت شده از حضرت امام بحق ناطق امام جعفر صادق صلوات الله و سلامه عليه كه در تفسير اين آيه كريمه فرموده