شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٨٦ - ١٩٤١ الشركة فى الملك تؤدى الى الاضطراب
شرع مستحسن و باعث اجر و ثواب عظيم است.
١٩٣٧ التؤدة ممدوحة فى كل شيء الا فى فرض الخير.
تأنى و درنگ ستوده است در هر چيزى مگر در فرصتهاى خير كه تعجيل در آنها بهترست كه مبادا فرصت فوت شود.
١٩٣٨ الاسراف مذموم فى كل شيء الا فى افعال البر.
اسراف يعنى تجاوز از حد كردن نكوهيده و مذمت كرده شده است در هر چيزى مگر در كردارهاى نيكو كه هر چند آنها را بيشتر كند و تجاوز از حد كند بهتر است.
١٩٣٩ الافضال أفضل قنية و السخاء أحسن حلية.
احسان كردن بمردم افضل و افزونتر ذخيره و اندوخته شده است و سخاوت بهترين زيورى است.
١٩٤٠ العقل أجمل زينة و العلم أشرف مزية.
عقل زيباتر آرايشى است و علم بلندتر مزيتى است، «مزيت» صفتى را گويند كه باعث افزونى و زيادتى مرتبه اين كس گردد.
١٩٤١ الشركة فى الملك تؤدى الى الاضطراب.
شركت در پادشاهى مىكشاند باضطراب يعنى بى نسقى و بى انتظامى، زيرا كه اتفاق نيفتد كه دو كس با هم در هر رأى متفق باشند و در ميانه ايشان با شركت در پادشاهى اختلاف و نزاع نشود و با وجود اختلاف و نزاع ظاهر است كه ملك نسق[١] نشود بلكه غالب اين است كه ميانه ايشان بجنگ و جدال رسد و باعث خرابى ملك و فتنه و فساد عظيم گردد.
[١] - كذا صريحا و گويا« با نسق» بوده است.