شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٤٠ - ٢٧٨٥ الا و ان شرايع الدين واحدة و سبله قاصدة فمن اخذ بها لحق و غنم و من وقف عنها ضل و ندم
٢٧٨٤ الا و ان الجهاد ثمن الجنة فمن جاهد نفسه ملكها و هى اكرم ثواب الله لمن عرفها
بدانيد و بدرستى كه جهاد قيمت و بهاى بهشت است پس هر كه جهاد كند با نفس خود مالك شود بهشت را و آن گرامىتر پاداش خداست از براى كسى كه داند آن را، مراد به «جهاد» در اينجا بقرينه تفريع مذكور خصوص جهاد و جنگ با نفس است از براى منع كردن آن از معاصى و داشتن بر طاعات كه جهاد اكبر است يا معنيى كه شامل آن نيز باشد، و مراد به «بودن بهشت گرامىتر پاداشى از خدا» گرامىتر بودن آن است از پاداشى كه دهد بر كار خير در دنيا بكسى كه مستحق بهشت نباشد يا دهد باو در دنيا هر چند در آخرت نيز بهشت باو دهد نه گرامىتر بودن از ساير پاداشهاى اخروى بلكه رضوان و خوشنودئى از خدا اكبر و عظيمتر است از آن و از نعمتهاى آن چنانكه در قرآن مجيد فرموده «و رضوان من الله أكبر» و از براى كسى كه داند آن را ميداند كه آن گرامىتر است نه اين كه گرامى بودن آن در واقع از براى چنين كسى است و كسى كه نداند آن را در واقع از براى او گرامىتر نيست.
٢٧٨٥ الا و ان شرايع الدين واحدة و سبله قاصدة فمن اخذ بها لحق و غنم و من وقف عنها ضل و ندم.
بدانيد و بدرستى كه شريعتهاى دين يكى است و راههاى آن راست است پس هر كه فراگيرد آنها را برسد بمطلب و فيروزى يابد، و هر كه بايستد از آنها گمراه شود و پشيمان گردد، «شريعت» راهى را گويند كه روند در آن بجائى كه آب بردارند مثل نهرى يا غديرى و امثال آنها، و بآن اعتبار هر دينى از دينهاى حق را شريعت گويند، و همچنين هر حكمى از احكام آن دينها را، و مراد به «بودن شريعتهاى دين يكى» اين است كه آنچه از آنها متعلق باصول دين باشد يكى است