شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٣٨ - ٢٤٧٧ اكره نفسك على الفضائل فان الرذائل انت مطبوع عليها
آن كسى را بر تقدير فرمان بردن او بالاتران را يا باعتبار اين است كه حق تعالى چنين كند كه پستتران فرمان او برند هرگاه او فرمان بالاتران برد و يا از اين راه است كه مردم اكثر تقليد يكديگر كنند پس هرگاه پستتران ببينند كه او فرمان بالاتر از خود مىبرد ايشان نيز فرمان او كه بالاتر از ايشان است ببرند.
٢٤٧٦ استكثر من المحامد فان المذام قل من ينجو منها.
طلب كن محامد بسيار را پس بدرستى كه مذام كم است كسى كه رستگار باشد از آنها، «محامد» صفات و افعالى است كه باعث استحقاق مدح و ستايش گردد «مذام» مقابل آن است كه سبب مذمت و نكوهش گردد و مراد اين است كه سعى كن كه محامد بسيار تحصيل كنى از براى اين كه كم است كسى كه از مذام رستگار باشد پس هرگاه كسى محامد بسيار تحصيل كند برابرى كند با مذامى كه در او باشد.
٢٤٧٧ اكره نفسك على الفضائل فان الرذائل انت مطبوع عليها.
جبر كن نفس خود را بر فضايل پس بدرستى كه رذايل تو خو گرفته بر آنها، «فضائل» صفاتى است كه باعث افزونى مرتبه اين كس گردد و «رذائل» مقابل آنهاست يعنى صفاتى كه باعث پستى مرتبه اين كسى گردد و ممكن است كه مراد از اين فقره نيز موافق فقره سابق اين باشد كه: جبر كن نفس خود را بر فضايل از براى آنكه تو خو گرفته برذايل، و گويا مخلوق شده بر آنها، پس جبر كن نفس خود را بر تحصيل فضايل تا برابرى كنند با آنها، يا مراد اين باشد كه تو خو گرفته با رذايل پس تا جبر نكنى نفس خود را رغبت نكند در فضايل و تحصيل آنها.