شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٠٨ - ٣٠٥٢ اول الحكمة ترك اللذات و آخرها مقت الفانيات
بلند مرتبه يعنى احسانى كه ايشان كنند يا احسان كردن بايشان.
٣٠٤٦ اهنأ الاقسام القناعة و صحة الاجسام.
گواراترين قسمتها و بخششها قناعت است و تندرستى بدنها، يعنى اين دو نصيب گواراترين نصيبهاست.
٣٠٤٧ اقدر الناس على الصواب من لم يغضب.
تواناترين مردم بر راست روى كسى است كه خشمگين نگشته باشد.
٣٠٤٨ املك الناس لسداد الرأى كل مجرب.
مالكترين مردم مر درستى راى و انديشه را هر آزمايش كنندهايست يعنى كسانىاند كه تجربهها و آزمايشها كرده باشند.
٣٠٤٩ اجل المعروف ما صنع الى اهله.
بزرگترين احسان آن است كه كرده شده باشد بأهل آن يعنى بكسى كه اهليت آن داشته باشد و سزاوار آن باشد.
٣٠٥٠ اطيب المال ما اكتسب من حله.
لذيزترين مال يافزايش كنندهترين آن آنست كه كسب كرده شده باشد از ممر حلال آن.
٣٠٥١ افضل من اكتساب الحسنات اجتناب السيئات.
افزونتر است از كسب كردن نيكوئيها دورى گزيدن از بديها.
٣٠٥٢ اول الحكمة ترك اللذات و آخرها مقت الفانيات.
اول حكمت يعنى دانائى درست ترك لذتهاست، و آخر آن دشمن داشتن چيزهاى فانيست يعنى اول آن اين است كه ترك لذتهاى دنيا كند و خود را بدارد بر آن هر چند خواهش آنها داشته باشد، و آخر آن اين است كه اين معنى حالى او شود