شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٠٠ - ١٩٧٥ الموقنون و المخلصون و المؤثرون من رجال الأعراف
كه پيشى گرفتهاند مؤمنان بسوى بهشت پس مىگويند ائمه بشيعه خود از اصحاب گناهان: نگاه كنيد بسوى برادران خود در بهشت بتحقيق كه پيشى گرفتهاند بسوى آن بى حسابى و اين است قول خداى تعالى: «و إذا صرفت أبصارهم تلقاء أصحاب النار قالوا ربنا لا تجعلنا مع القوم الظالمين و نادى أصحاب الأعراف رجالا يعرفونهم بسيماهم» فى النار ف «قالوا ما أغنى عنكم جمعكم و ما كنتم تستكبرون»، يعنى هرگاه برگردانيده شود ديدههاى ايشان بجانب اصحاب جهنم مىگويند اى پروردگار ما مگردان ما را با قوم ستمكاران و ندا ميكنند أصحاب أعراف مردانى چند را كه مىشناسند ايشان را بسيماى ايشان در جهنم پس مىگويند كه كفايت نكرد از شما جمعيت شما در دنيا و آنچه بوديد شما در دنيا كه تكبر مىكرديد بعد از آن مىگويند يعنى هر يك از اصحاب أعراف از أئمه صلوات الله عليهم بجمعى كه در جهنماند از دشمنان ايشان:
اينها يعنى اين جماعت كه در بهشتند از شيعه هر يك از ايشان شيعه من اندو برادران مناند كه بوديد شما كه قسم مىخورديد در دنيا كه نمىرساند خدا بايشان رحمتى بعد از آن مىگويند ائمه بشيعه خود كه: داخل بهشت شويد نيست ترسى بر شما و نه شما اندوهگين خواهيد بود.
و پوشيده نيست كه حديث اول صريح است در اين كه «گنه كاران هر زمانى مىايستد بر أعراف با پيغمبر يا امام آن زمان» و باين جمع مىشود ميانه أحاديث مذكوره چنانكه در وجه دويم ذكر كرديم نهايت قول آن حضرت صلوات الله عليه در آخر حديث اول «مىگويند أصحاب أعراف باين جماعت كه ضعيف شمرده بودند» ظاهر اين است كه مراد بآن همان جماعت گنه كاران است كه با ايشان بودند نه جمعى از نيكو كاران كه داخل بهشت شده بودند و مذكور شد كه أصحاب جهنم ايشان را ضعيف مىشمردند زيرا كه أمر ايشان بداخل شدن بهشت بعد از اين كه ايشان داخل شده بودند معنى ندارد و ظاهرست كه أهل جهنم تمام شيعه را ضعيف مىشمردند پس