شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٧ - ١٨٢٥ المؤمن إذا سئل أسعف و إذا سأل حفف
است او در كسى كه دوست دارد او را و آزمايش كرده باشد او را يعنى در ازل علم بخوبى او داشته باشد، مثل كسى كه كسى را امتحان و آزمايش كرده باشد و خوبى او بر او ظاهر شده باشد، چه ظاهر است كه حق تعالى بعلم غيب عالم بهمه چيز و احوال همه كس باشد و محتاج بآزمايش نباشد.
١٨٢١ الصبر على البلاء أفضل من العافية فى الرخاء.
صبر بر بلا افضل است از عافيت در وسعت زندگانى، زيرا كه آن باعث اجر اخروى باشد بخلاف اين كه همين نعمت دنيوى باشد و نعمت اخروى را بدنيوى چه نسبت باشد.
١٨٢٢ العقل أغنى الغناء و غاية الشرف فى الاخرة و الدنيا.
عقل توانگر كنندهترين توانگرى است و نهايت برتريست در آخرت و دنيا.
١٨٢٣ الكريم يجفو إذا عنف و يلين إذا استعطف.
كريم يعنى صاحب جود يا شخص گرامى بلند مرتبه قطع صله و احسان كند هرگاه بعنف و تعدى خواهند از او چيزى بگيرند، و نرمى ميكند هرگاه طلب مهربانى از او كرده شود.
١٨٢٤ اللئيم يجفو اذا استعطف و يلين اذا عنف.
لئيم يعنى بخيل يا شخصى پست مرتبه قطع صله و احسان كند هرگاه سؤال كرده شود كه مهربانى كند، و نرمى ميكند هر گاه بعنف و تعدى از او خواهند.
١٨٢٥ المؤمن إذا سئل أسعف و إذا سأل حفف.
مؤمن هر گاه سؤال كرده شود و از او چيزى خواهند بر مىآورد حاجت سائل را، و هرگاه او سؤال كند سبك گيرد و بأقل آنچه محتاج بآن باشد اكتفا كند.