شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٠٦ - ٣٦٤١ ان ليلك و نهارك لا يستوعبان لجميع حاجاتك فاقسمها بين عملك و راحتك
٣٦٣٨ ان رأيك لا يتسع لكل شيء ففرغه للمهم.
بدرستى كه انديشه تو گنجايش ندارد از براى هر چيز پس فارغ گردان آن را از براى آنچه مهم باشد يعنى آدمى نمىتواند كه بهمه مطالب پرداخت و سعى در همه كرد پس بايد كه قصد و انديشه خود را فارغ سازد از براى آنچه مهم باشد از امور دنيا و آخرت و مشغول نسازد بكارهاى ديگر كه باعث محرومى او شود از آن مهمات حتى اين كه كسى كه طلب علوم كند نيز ممكن نيست او را تحصيل همه آنها پس بايد كه مشغول نسازد خود را مگر به آن چه مهم باشد از آنها.
٣٦٣٩ ان مالك لا يغنى جميع الناس فاخصص به اهل الحق.
بدرستى كه مال تو توانگر نمىسازد همه مردم را پس مخصوص ساز بآن اهل حق را يعنى جمعى را كه استحقاق ايشان از براى احسان زياده باشد از ديگران باعتبار ايمان و زيادتى فقر و پريشانى و مانند آنها از مزايا، و ممكن است كه مراد به «أهل حق» خصوص مؤمنان باشد يعنى مخصوص ساز بآن ايشان را و باهل مذاهب ديگر مده.
٣٦٤٠ ان كرامتك لا تتسع لجميع الخلق فتوخ بها افاضل الخلق.
بدرستى كه اكرام تو گنجايش ندارد همه خلق را پس طلب كن از براى آن افزونترينان خلق را يعنى جمعى را كه مزيتى داشته باشند بر ديگران چنانكه در شرح فقره سابق مذكور شد.
٣٦٤١ ان ليلك و نهارك لا يستوعبان لجميع حاجاتك فاقسمها بين عملك و راحتك.
بدرستى كه شب تو و روز تو فرو نمىگيرند مر همه حاجتهاى ترا پس قسمت