شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٠ - ٢٤٠٥ امسك من المال بقدر ضرورتك و قدم الفضل ليوم فاقتك
٢٤٠٢ ادم ذكر الموت و ذكر ما تقدم عليه بعد الموت و لا تتمن الموت الا بشرط وثيق.
دايمدار مرگ را و ياد آنچه را وارد شوى بر آن بعد از مرگ يعنى از عقبات قيامت و اهوال حساب و كتاب و غير آن، و آرزو مكن مرگ را مگر بشرطى محكم و آن اين است كه گمان عصيانى بخود نداشته باشى و اما بى آن پس آرزوى مرگ مكن زيرا كه اگر در دنيا بمانى ممكن است كه توفيقى نيابى كه تدارك گذشته بكنى و رستگار گردى و اقلا اين كه پير شوى و حق تعالى بر پيرى تو رحم كند و ترا ببخشد چنانكه در احاديث وارد شده كه: حق تعالى شرم مىدارد كه ريش سفيد را عذاب كند.
٢٤٠٣ انصف الناس من نفسك و اهلك و خاصتك و من لك فيه هوى و اعدل فى العدو و الصديق.
انصاف بيار با مردم و داد ايشان را بخواه از نفس خود و اهل خود و خاصان خود و هر كه بوده باشد مر ترا در او خواهشى، و عدالت كن در باره دشمن و دوست.
٢٤٠٤ افق ايها السامع من سكرتك و استيقظ من غفلتك و احتصر من عجلتك.
بهوش آ اى شنونده از مستى خود، و بيدار شو از غفلت خود، و بازايست از شتاب خود يعنى شتاب خود بسوى معاصى و گناهان يا طلب دنيا. و در اكثر نسخهها «اختصر» بخاء نقطهدار است و بنا بر اين ظاهرا معنى اين باشد كه: كم كن از شتاب خود يعنى از شتاب خود در كارهاى دنيوى يا طلب دنيا.
٢٤٠٥ امسك من المال بقدر ضرورتك و قدم الفضل ليوم فاقتك
نگاه دار از مال بقدر ضرورت خود، و پيش فرست زيادتى را از براى روز حاجت خود.