شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٠٦ - ٢٧٠٥ اياك و المكر فان المكر لخلق ذميم
خود را نزد او بكوچكى از حطام دنيا، «حطام» گياه خشك شده درهم شكسته را گويند و مراد اين است كه كسى كه سعى نكند در آخرت و تحصيل قرب و منزلت نزد پروردگار و سعى كند از براى تحصيل دنيا پس آنچه او از دنيا كسب كند اندكى باشد بمنزله گياهى خشك شده درهم شكسته پس در حقيقت بهره خود را از پروردگار و قرب و منزلت نزد او را فروخته بچنين چيزى.
٢٧٠٢ اياك و مصاحبة أهل الفسوق فان الراضى بفعل قوم كالداخل معهم.
بپرهيز از مصاحبت اهل فسقها، پس بدرستى كه راضى بكردار قومى بمنزله كسى است كه داخل باشد با ايشان.
٢٧٠٣ اياك ان تحب أعداء الله او تصفى ودك لغير أولياء الله فان من احب قوما حشر معهم.
بپرهيز از اين كه دوست دارى دشمنان خدا را يا اين كه صاف گردانى دوستى خود را از براى غير دوستان خدا پس بتحقيق كه هر كه دوست دارد قومى را محشور خواهد شد با ايشان يعنى بر انگيخته خواهد شد در قيامت با ايشان.
٢٧٠٤ اياك و الخديعة فان الخديعة من خلق اللئيم.
بپرهيز از فريب دادن پس بدرستى كه فريب دادن از خوى شخص پست مرتبه است.
٢٧٠٥ اياك و المكر فان المكر لخلق ذميم.
بپرهيز از مكر كردن پس بتحقيق كه مكر كردن خوئى است نكوهيده.