شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٨١ - ١٩٢٥ الفضيلة بحسن الكمال و مكارم الافعال لا بكثرة المال و جلالة الاعمال
١٩٢٠ اللئيم لا يتبع الا شكله و لا يميل الا الى مثله.
لئيم يعنى بخيل يا پست مرتبه پيروى نكند مگر مانند خود را و ميل نكند مگر بسوى مثل خود، پس هر كه را لئيم پيروى كند بسوى او بهمين حال او معلوم مىشود، و غير لئيم نبايد كه امداد و اعانت از لئيم جويد.
١٩٢١ الحازم من جاد بما فى يده و لم يؤخر عمل يومه الى غده.
دور انديش كسى است كه بخشش كند به آن چه در دست اوست و پس نيندازد كار روز او را بفرداى او، يعنى كار خيرى را كه امروز تواند كرد بفردا نيندازد.
١٩٢٢ الحكمة لا تحل قلب المنافق الا و هى على ارتحال.
حكمت يعنى دانش راست درست در نمىآيد بدل منافق مگر بر اين نحو كه در آيد و از آنجا بيرون رود، و مراد به «منافق» كسى است كه باطن او موافق نباشد با ظاهر با حق تعالى يا با مردم نيز.
١٩٢٣ العلم خير من المال، العلم يحرسك و انت تحرس المال.
علم بهتر است از مال، علم نگهبانى ميكند ترا يعنى در دنيا و آخرت و تو نگهبانى ميكنى مال را.
١٩٢٤ الشرف عند الله سبحانه بحسن الأعمال لا بحسن الاقوال.
برترى نزد خدا كه پاك است بنيكوئى كردارهاست نه بنيكوئى گفتارها.
١٩٢٥ الفضيلة بحسن الكمال و مكارم الافعال لا بكثرة المال و جلالة الاعمال.
برترى بخوبى كمال و كردارهاى نيكوست نه بسيارى مال و بزرگى عملها و منصبها.