شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٧ - ١٥٨٦ الحسود و الحقود لا تدوم لهما مسرة
و بنا بر اين ترجمه اين است كه صبر اول لوازم يقين داشتن است يعنى با حوال مبدأ و معاد، زيرا كه هر كه يقين بعدل حق تعالى داشته باشد داند كه آنچه واقع شود بر او خير او در آن بوده يا تلافى آن بر وجه احسن خواهد شد و اين موجب صبر او گردد.
١٥٨١ العلم يهدى الى الحق.
دانش هدايت ميكند بسوى حق يعنى مىرساند يا راه مىنمايد.
١٥٨٢ الامانة تؤدى الى الصدق.
امانت مىكشاند اين كس را بسوى راست گوئى، زيرا كه دروغ گفتن در حقيقت خيانت است پس هر كه خواهد كه امانت داشته باشد بايد كه بغير راست نگويد.
١٥٨٣ العلم مصباح العقل و ينبوع الفضل.
دانش چراغ خرد است و چشمه افزونى و بلندى مرتبه.
١٥٨٤ العلم قاتل الجهل و مكسب النبل.
علم كشنده جهل و كسب كننده نبل است يعنى نجابت يا تندى فطنت، و ممكن است كه «مكسب» بفتح ميم يا كسر آن خوانده شود يعنى محل كسب يا آلت آن.
١٥٨٥ الجهل و البخل مساءة و مضرة.
نادانى و بخيلى بدى و ضرر است.
١٥٨٦ الحسود و الحقود لا تدوم لهما مسرة.
صاحب رشك و صاحب كينه دائم نمىباشد از براى ايشان شادمانيى يعنى شادمانى ايشان امتدادى ندارد و زود زائل گردد زيرا كه حسود كم است كه نعمتى با كسى نبيند كه رشك برد بر او و از آن راه غمناك نگردد و صاحب كينه هم كم است كه كينه كسى نداشته باشد و در پى انتقام نباشد و از آن راه مكذ؟؟؟ ر و اندوهگين نگردد.