شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٤٠ - ٣٥٣٩ ان المسكين رسول الله فمن اعطاه فقد اعطى الله و من منعه فقد منع الله سبحانه
٣٥٣٤ ان المؤمنين هينون لينون.
بدرستى كه مؤمنان فروتنى كنندگان يا همواران نرمخويانند.
٣٥٣٥ ان المؤمنين محسنون[١].
بدرستى كه مؤمنان نيكوكارانند.
٣٥٣٦ ان المؤمنين خائفون.
بدرستى كه مؤمنان ترسناكانند يعنى از خداى عز و جل.
٣٥٣٧ ان سخاء النفس عما فى ايدى الناس لا فضل من سخاء البذل.
بدرستى كه سخاوت نفس از آنچه در دستهاى مردمان باشد يعنى طمع نكردن در آن و نطلبيدن آن هر آينه افزونتر است از سخاوت دهش و بخشش.
٣٥٣٨ ان الوعظ الذى لا يمجه سمع و لا يعدله نفع ما سكت عنه لسان القول و نطق به لسان الفعل.
بدرستى كه پندى كه از دهن نيندازد آن را يعنى رد نكند هيچ گوشى و برابرى نكند با آن هيچ نفعى آنست كه خاموش باشد از آن زبان گفتار، و گويا باشد بآن زبان كردار، غرض اينست كه بهترين پندها اينست كه كسى كردار نيكوئى داشته باشد كه مردم از آن پند گيرند و بآن نحو سلوك كنند.
٣٥٣٩ ان المسكين رسول الله فمن اعطاه فقد اعطى الله و من منعه فقد منع الله سبحانه.
بدرستى كه درويشى كه سؤال كند فرستاده خداست پس هر كه عطا كند او را
[١] - اين جمله و معنى آن تنها در نسخه كتابخانه مسجد سپهسالار هست و در نسخه اصل نيست.