شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣٤ - ٢٧٧١ الا و ان اليوم المضمار و غدا السباق و السبقة الجنة و الغاية النار
رامند كه سوار كرده شدهاند بر آنها اهل تقوى، و داده شده بايشان مهارهاى آنها، پس وارد سازند آنها ايشان را ببهشت، و مراد ظاهر است و «بودن تقوى شتران» باعتبار اين است كه تقواى هر كس بمثابه شترى است از براى او.
٢٧٧٠ الا و ان الخطايا خيل شمس حمل عليها اهلها و خلعت لجمها فاوردتهم النار.
آگاه باشيد و بدرستى كه گناهان اسبانيند چموش، سوار كرده شدهاند بر آنها اهل گناهان، و كنده شده است لجامهاى آنها پس فرود آوردهاند ايشان را در جهنم.
٢٧٧١ الا و ان اليوم المضمار و غدا السباق و السبقة الجنة و الغاية النار.
آگاه باشيد و بدرستى كه مضمار امروز است، و پيش دوانيدن فرداست، و آنچه پيشى گيرند بآن بهشت است، و نهايت آتش است، «مضمار» زمانى است كه چاروا را بخشگ بندند بعد از علف، و آن را «مضمار» گويند باعتبار اين كه «ضمر» بمعنى لاغريست و چاروا بعد از اين كه آن را بخشگ بندند قدرى لاغر شود و گوشتى كه از علف بهم رسيده كم شود و چون استعداد چنين چاروائى از براى دويدن زياد است از چاروائى كه بسيار فربه باشد و پرگوشتى باشد كه از علف بهم رسيده بنا بر آن زمانى را كه چاروا را ورزش دهند در آن از براى دوانيدن آن را هم «مضمار» مىگويند باعتبار اين كه در آن قدرى چاروا لاغر گردد، و همچنين ميدان را «مضمار» گويند چنانكه بعضى از اهل لغت تفسير مضمار بآن كردهاند باعتبار اين كه ورزش دويدن و لاغرى در آن واقع شود، و مراد اين است كه: امروز يعنى ايام حيات زمانى است كه بايد كه آدمى خود را بطاعات و عبادات لاغر سازد و مستعد اين گرداند كه فردا يعنى در آن نشأه پيشى گيرد ببهشت، و نهايت و انجام كار كسى كه چنين نكند جهنم و آتش