شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٤٤ - ٣٥٥١ ان المؤمن يرى يقينه فى عمله و ان المنافق يرى شكه فى عمله
كه انديشه او در افزونى باشد پس از براى آن انديشه او استوار باشد و كردار او ستوده.
٣٥٤٨ ان الجاهل من جهله فى اغواء و من هواه فى اغراء فقوله سقيم و فعله ذميم.
بدرستى كه نادان كسى است كه نادانى او در گمراه كردن باشد و كسى كه هواى او در تحريص نمودن يعنى تحريص نمودن بر آنچه هوى و هوس آن باشد پس گفتار او بيمارست و كردار او نكوهيده.
٣٥٤٩ ان هذه القلوب تمل كما تمل الابدان فابتغوا لها طرائف الحكم.
بدرستى كه اين دلها يعنى نفسها ملول ميشوند چنانكه ملول ميشوند بدنها، طلب كنيد از براى آنها تازههاى حكمتها، يعنى وسيله رفع ملال آنها اينست كه طلب كنيد از براى آنها حكمتهاى تازه يعنى حقايق و معارف تازه كه بآموختن آنها و تأمل در آنها شاد و مسرور گردند و كدورت و ملالت آنها زايل گردد.
٣٥٥٠ ان افضل الخير صدقة السر و بر الوالدين وصلة الرحم.
بدرستى كه افزونترين خير صدقه دادن پنهان است و نيكوئى كردن با پدر و مادر و بجا آوردن صله خويشان.
٣٥٥١ ان المؤمن يرى يقينه فى عمله و ان المنافق يرى شكه فى عمله.
بدرستى كه مؤمن ديده مىشود يقين او در كردار او و منافق ديده مىشود شك او در كردار او، يعنى از افعال و اعمال مؤمن ظاهر مىشود يقين او بمبدأ و معاد، و از اعمال و افعال منافق واضح مىگردد شك او در آنها و عدم يقين به آنها.