شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٦٤ - ٢٢٠٨ الايثار سجية الابرار و شيمة الاخيار
كه فرو نمىنشاند آن را مگر مرگى يا دست يافتنى.
٢٢٠٤ المؤمن أمين على نفسه مغالب لهواه و حسه.
مؤمن امين است بر نفس خود، غلبه كننده است بر هوا و حس خود يعنى تابع هوا و هوس و خواهش حواس خود نيست بلكه بر همه غلبه كرده و همه را تابع خود كرده و هر يك را از هر چه منع فرمايد ممنوع شوند و در بعضى نسخهها «مجاهد» بدل «مغالب» واقع شده و بنا بر اين معنى اين است كه: جنگ كننده است با هوا و حس خود.
٢٢٠٥ الحسد عيب فاضح و شح فادح لا يشفى صاحبه إلا بلوغ آماله فيمن يحسده.
رشك عيبى است رسوا و بخيلى است سنگين و گران شفا ندهد صاحب آن را مگر رسيدن بآرزوهاى خود (يا بآرزوى خود بنا بر نسخه «أمله» در باره آنكه رشك مىبرد بر آن و در بعضى نسخهها «شجى» بدل «شح» واقع شده و بنا بر اين معنى اين است و غصه ايست سنگين گران.
٢٢٠٦ الألفاظ قوالب المعاني.
لفظها قالبهاى معنيهايند پس كلام بايد كه باندازه معانى باشد و زياده و كم نباشد.
٢٢٠٧ الاعتراف شفيع الجانى.
اعتراف كردن بگناه شفاعت كننده گنهكار است يعنى بهمان بايد او را عفو كرد و از سر گناه او گذشت.
٢٢٠٨ الايثار سجية الابرار و شيمة الاخيار.
ايثار يعنى بخشش چيزى در حالى كه خود محتاج بآن باشد چنانكه