شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٤ - ١٨١٠ العطية بعد المنع أجمل من المنع بعد العطية
است، و در بعضى نسخهها بلكه اكثر آنها «الامراء» بدل «الاراء» واقع شده و بنا بر اين معنى واضح است چه ظاهر است كه دشمنى كردن با أمراء و فرمانفرمايان حماقت و كم عقلى است.
١٨٠٨ العلم أفضل شرف من لا قديم له.
علم افزونتر شرف كسى است كه نباشد قديمى از براى او، يعنى كسى را كه اصل و نسبى يا شرف و بلندى مرتبه سابقى نباشد و خواهد كه شرفى تحصيل كند علم از براى او افضل شرفى است علم تحصيل كند كه كمال شرف از براى او حاصل شود.
١٨٠٩ الجاهل لا يعرف تقصيره و لا يقبل من النصيح له.
نادان نمىشناسد تقصير خود را و قبول نمىكند از كسى كه نصيحت كند او را و خالص باشد با او و پند دهد او را.
١٨١٠ العطية بعد المنع أجمل من المنع بعد العطية.
عطا كردن بعد از منع نيكوتر است از منع بعد از عطا كردن، يعنى هر گاه سائلى را يا مانند او را يك بار منع كرده باشد و چيزى نداده باشد و بار ديگر كه بيايد عطا كند و چيزى بدهد بهتر است از اين كه بار اول عطا كند و بار ديگر منع كند و چيزى ندهد، زيرا كه در صورت اول عاقبت اين كس خير است و اولش بد، و در صورت دويم بر عكس، و ظاهر است كه اول بهتر است و ايضا كسى را كه بار اول منع كرده باشد چندان در آن اثر نكند و هر گاه بار ديگر چيزى بدهد نعمت غير مترقبه است از براى او و باعث كمال خوشحالى او مىشود بخلاف اين كه او را اول عطا كرده باشد و بعد از آن منع كند زيرا كه او دربار دويم نيز متوقع همان است پس هر گاه منع شود آن بيشتر در او اثر ميكند از منعى كه اول بار بشود.