شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩٧ - ٢٦٧١ اياك و طاعة الهوى فانه يقود الى كل محنة
٢٦٦٧ اياك و الخيانة فانها شر معصية و ان الخائن لمعذب بالنار على خيانته.
برتست دورى از خيانت پس بدرستى كه آن بدترين گناهيست و بدرستى كه خيانت كننده هر آينه عذاب كرده شده است بآتش بسبب خيانت او، يعنى عذاب كرده خواهد شد.
٢٦٦٨ اياك و الشره فانه رأس كل دنية و اس كل رذيلة.
برتست دورى از غلبه حرص پس بدرستى كه آن سر هر دنيه است و اصل بناى هر رذيله، «دنيه» و «رذيله» صفات و اخلاقى را گويند كه سبب پستى مرتبه اين كس و نقص او باشد.
٢٦٦٩ اياك و حب الدنيا فانها اصل كل خطيئة و معدن كل بلية.
برتست دورى از دوستى دنيا پس بدرستى كه دنيا اصل و بيخ هر گناهى است و جايگاه اقامت هر بلائى، و مراد به «بودن دنيا چنين و چنان» اين است كه دوستى آن و سعى در آن چنين و چنان است، و ممكن است كه ضمير راجع به «حب دنيا» باشد نه بدنيا، بنا بر اين كه در مصادر تذكير و تأنيث هر دو جايز است و بنا بر اين محتاج بتأويلى نيست.
٢٦٧٠ اياك و الجور فان الجائر لا يريح رائحة الجنة.
برتست دورى از ستم كردن پس بدرستى كه ستم كننده نمىيابد بوى بهشت را.
٢٦٧١ اياك و طاعة الهوى فانه يقود الى كل محنة.
برتست دورى از فرمان بردن خواهش پس بدرستى كه آن مىكشاند بسوى هر محنت و رنجى.