شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٠٤ - ٣٠٢٧ افضل الورع حسن الظن
اميد زياد بعفو و بخشايش و تفضل او داشتن چنانكه روايت شده بسند صحيح از حضرت امام ثامن ضامن صلوات الله و سلامه عليه كه فرموده: «نيكو گردان گمان خود را بخدا پس بدرستى كه خداى عز و جل مىفرمايد كه: من نزد گمان بنده مؤمن خودم بمن، اگر خيرى را پس خيرى را، و اگر شرى را پس شرى را، يعنى اگر گمان داشته باشد بمن خيرى را پس خواهد يافت خيرى را، و اگر گمان داشته باشد شرى را خواهد يافت آن را. و روايت شده از حضرت امام محمد باقر صلوات الله و سلامه عليه كه نقل فرموده از حضرت رسالت پناهى ٦ كه: فرموده كه خداى تبارك و تعالى فرموده:
اعتماد نكنند كار كنندگان از براى من بر اعمال خود كه ميكنند آنها را از براى ثواب من، پس بدرستى كه ايشان اگر بذل طاقت كنند و تعب فرمايند نفسهاى خود را تمام عمرهاى خود در عبادت من، خواهند بود تقصير كننده و غير رسندگان در عبادت خود بكنه عبادت من در آنچه طلب ميكنند نزد من از كريمى من و نعمت در بهشتهاى من و بلند درجات بلند مرتبه در همسايگى من، و ليكن برحمت من پس بايد كه اعتماد كنند، و تفضل مرا پس بايد اميد دارند، و بسوى نيكوئى گمان بمن پس بايد كه آرام گيرند، پس بدرستى كه رحمت من نزد اين در مىيابد ايشان را و از من مىرسد بايشان خشنودى من و آمرزش من مىپوشاند ايشان را در گذشتن من پس بدرستى كه منم من خداى بسيار مهربان بخشاينده و باين ناميده شدهام. و روايت شده نيز از آن حضرت صلوات الله و سلامه عليه كه فرموده يافتيم: در كتاب حضرت امير المؤمنين ٧ كه بدرستى كه رسول خدا ٦ فرمود و حال آنكه بر منبر خود بود:
قسم بكسى كه نيست خدائى مگر او بخشيده نشده است هيچ مؤمنى هرگز خير دنيا و آخرت را مگر بسبب نيكوئى گمان او بخدا و اميدوارى او مر او را و نيكوئى خوى او و باز ايستادن از غيبت كردن مؤمنان، و قسم بكسى كه نيست خدائى مگر او، عذاب نمىكند خدا هيچ مؤمنى را بعد از توبه و استغفار مگر بسبب بدى گمان او بخدا و كوتاهى از اميد او و بدى خوى او و غيبت كردن او مر مؤمنان را، و قسم بكسى كه