شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٦٣ - ٣٧٠٠ ان الزهادة قصر الامل و الشكر على النعم و الورع عن المحارم، فان عزب ذلك عنكم فلا يغلب الحرام صبر كم و لا تنسوا عند النعم شكر كم فقد اعذر الله سبحانه اليكم بحجج مسفرة ظاهرة و كتب بارزة العذر واضحة
كرد بلكه در حقيقت از براى آزمايش ايشان است، يا اين كه بلا و آشوبى است از براى ايشان كه گرفتار شوند بآن.
٣٧٠٠ ان الزهادة قصر الامل و الشكر على النعم و الورع عن المحارم، فان عزب ذلك عنكم فلا يغلب الحرام صبر كم و لا تنسوا عند النعم شكر كم فقد اعذر الله سبحانه اليكم بحجج مسفرة ظاهرة و كتب بارزة العذر واضحة.
بدرستى كه زهادت كوتاهى اميد است و شكر كردن بر نعمتها و باز ايستادن از حرامها، پس اگر برود آن از شما پس غلبه نكند حرام صبر شما را، و فراموش نكنيد نزد نعمتها شكر خود را، پس بتحقيق كه عذر گفته است خداى سبحانه بسوى شما بحجتهاى روشن آشكار، و كتابهاى ظاهر عذر واضح، «زهادت» بمعنى ترك دنياست يا بىرغبتى در آن، و مراد اين است كه حقيقت زهادت ترك دنيا بالكليه نيست بلكه اين است كه آدمى اميدهاى دراز نداشته باشد و شكر كند بر نعمتها كه باو برسد و خود را باز دارد از حرامها، و «اگر برود آن از شما» يعنى اگر تمام اين معنى زهادت از براى شما نباشد پس آن دو جزو آخر آن البته بايد كه ترك نشود زيرا كه آن دو جزو واجب است و ترك آنها بهيچ وجه جايز نيست بخلاف جزو اول كه كوتاهى اميد باشد زيرا كه آن از فضايل و شمايل باشد ليكن ترك آن باعث عذاب و عقاب نگردد، و مراد باين كه «خداى سبحانه عذر گفته» اين است كه نهى از حرامها و امر بشكر نعمت كرده و وعده عذاب بر مخالفت آنها فرموده پس عذر خود را در عذاب كردن كسى كه مخالفت آنها كند خواسته، و راه توهم اعتراض حيف و جورى در آن نگذاشته، زيرا كه كسى كه اولا بترساند از چيزى هر گاه كسى نافرمانى كند و بآن سبب ضررى باو برسد او را اعتراضى بر او نباشد و او در اول عذر خود را خواسته، مانند سوارى كه برود و مردم را خبر كند و كسى با وجود اين كه خبر شود پس نرود تا از چاروا آفتى باو برسد آن سوار عذر خود