شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣ - ١٧٢٣ المذنب عن غير علم برىء من الذنب
١٧١٨ اللجاج ينتج الحروب و يوغر القلوب.
لجاجت كردن يعنى دشمنى كردن با مردم يا ايستادگى كردن بر باطلى مىزايد جنگها را يعنى سبب آنها گردد و بكينه آورد دلها را يا افروخته كند آنها را از خشم.
١٧١٩ العلماء غرباء لكثرة الجهال.
علما غريبانند بسبب بسيارى جاهلان، پس هر جا كه عالمى باشد در ميان جاهلان تنها و غريب باشد.
١٧٢٠ الناجون من النار قليل لغلبة الهوى و الضلال.
رستگاران از آتش كماند بسبب غلبه هوا و هوس و گمراهى بر مردم.
١٧٢١ الدنيا لا تصفو لشارب و لا تفى لصاحب.
دنيا صاف نباشد از براى آشامنده بلكه آميخته باشد بگل و لاى كدورات و آلام، و وفا نكند از براى هيچ صاحبى بلكه بزودى زايل شود از او و منتقل شود بديگرى،
١٧٢٢ الصبر على النوائب ينيل شرف المراتب.
شكيبائى بر مصيبتها مىرساند ببلندى مرتبهها و پايهها و در بعضى نسخهها «المطالب» بدل «المراتب» واقع شده و بنا بر اين ترجمه اين است كه مىرساند به برترى مطلبها يعنى بمطالب بلند مرتبه.
١٧٢٣ المذنب عن غير علم برىء من الذنب.
گناهكار از روى ندانستگى برى است از گناه يعنى گناهى ندارد گنه كار آن است كه گناه را دانسته كرده باشد و اين در بسيارى از جاهاست مثل اين كه در مكان عصبى نشسته باشد يا نماز كند و نداند كه غصب است و در جامه نجس نماز كند