شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣١٤ - ٢٧٢٣ اياك و الوقوع فى الشبهات و الولوع بالشهوات فانهما يقتادانك الى الوقوع فى الحرام و ركوب كثير من الاثام
٢٧٢١ اياك و كثرة الوله بالنساء و الاغراء[١] بلذات الدنيا فان الوله بالنساء ممتحن و الغرى باللذات ممتهن.
بپرهيز از بسيارى شيفتگى بزنان و از بر انگيختن نفس بلذتهاى دنيا، پس بدرستى كه شيفته شده بزنان برنج و محنت افتاده شده است و بر انگيخته شده بلذتها خوار گردانيده شده است، اگر «ممتهن» بفتح هاء خوانده شود يا خوار است اگر بكسر آن خوانده شود.
٢٧٢٢ اياك و ما يستهجن من الكلام فانه يحبس عليك اللئام و ينفر عنك الكرام.
بپرهيز از آنچه قبيح شمرده شود از سخن، پس بدرستى كه آن حبس ميكند بر تو لئيمان پست مرتبه را، و مىرماند از تو مردم گرامى بلند مرتبه را، «حبس ميكند بر تو لئيمان را» يعنى باعث اين مىشود كه نزد تو آيند و از تو جدائى نكنند از براى شنيدن آن سخنان قبيح، و در بعضى نسخهها[٢] بدل «يحبس» «يحيس» است بياى دو نقطه در زير و شين نقطهدار و بنا بر اين معنى اينست كه: «جمع ميكند بر تو لئيمان را» و اين ظاهرتر است.
٢٧٢٣ اياك و الوقوع فى الشبهات و الولوع بالشهوات فانهما يقتادانك الى الوقوع فى الحرام و ركوب كثير من الاثام.
بپرهيز از افتادن در شبههها و حريص بودن بخواهشها، پس بدرستى كه آنها
[١] - در نسخه كتابخانه مدرسه سپهسالار« و الاغترار» بدل« و الاغراء» ضبط شده و در ترجمه نيز بجاى« برانگيختن»( فريب خوردن) ضبط شده و آن بهتر است.
[٢] - عبارت« و در بعضى نسخهها» تا آخر فقط در نسخه كتابخانه مدرسه سپهسالار است، در أقرب الموارد گفته:« حاس الشيء حيسأ- خلطه، و الحبل- فتله».