شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٦ - ٢٤٢٣ اشكر من انعم عليك و أنعم على من شكرك فانه لا زوال للنعمة اذا شكرت و لا بقاء لها اذا كفرت
برادرى كنند با تو و از برادرى ايشان بهرهبردارى و اگر قبول نكنى رم كنند از تو و دورى كنند و از ايشان بهره بتو نرسد، و هرگاه بمردم بگشاده روئى برخورى هركه از ايشان كينه ترا داشته باشد كينه او بميرد و زايل شود و با تو صاف گردد.
٢٤٢١ ازهد فى الدنيا و اعزف عنها و اياك ان ينزل بك الموت و قلبك متعلق بشىء منها فتهلك.
بى رغبت باش در دنيا و بگرد از آن يا ناخوش دار آن را و بپرهيز از اين كه فرود آيد بتو مرگ و دل تو آويخته و وابسته باشد بچيزى از دنيا پس هلاك گردى يعنى گرفتار عذاب گردى در آخرت اگر حرام باشد آن و باعث پستى مرتبه تو گردد اگر حلال باشد.
٢٤٢٢ ارحم من دونك يرحمك من فوقك و قس سهوه بسهوك و معصيته لك بمعصيتك لربك و فقره إلى رحمتك بفقرك الى رحمة ربك.
رحم كن كسى را كه پستتر از تو باشد تا رحم كند ترا كسى كه بالاتر از تو باشد و قياس كن سهو او را بسهو خود و نافرمانى او را از براى تو بنافرمانى تو مر پروردگار خود را و حاجت او را بسوى رحمت تو بحاجت تو بسوى رحمت پروردگار تو.
٢٤٢٣ اشكر من انعم عليك و أنعم على من شكرك فانه لا زوال للنعمة اذا شكرت و لا بقاء لها اذا كفرت.
شكر كن كسى را كه انعام كند بر تو و انعام كن بر كسى كه شكر كرده باشد ترا، پس بدرستى كه نيست زوالى از براى نعمت هرگاه شكر كرده شود، و نيست بقائى مر آن را هر گاه كفران آن شود و شكر آن بجا نيايد، ظاهر اين است كه اين دليل