شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٢٨ - ٢٤٤٩ اذكر مع كل لذة زوالها، و مع كل نعمة انتقالها، و مع كل بلية كشفها، فان ذلك أبقى للنعمة و أنفى للشهوة، و أذهب للبطر، و أقرب الى الفرج، و أجدر بكشف الغمة و درك المأمول
٢٤٤٩ اذكر مع كل لذة زوالها، و مع كل نعمة انتقالها، و مع كل بلية كشفها، فان ذلك أبقى للنعمة و أنفى للشهوة، و أذهب للبطر، و أقرب الى الفرج، و أجدر بكشف الغمة و درك المأمول.
ياد كن با هر لذتى زايل شدن آن را، و با هر نعمتى انتقال و رفتن آن را، و با هر بليه گشايش آن را، پس بدرستى كه اين پايندهتر دارد نعمت را[١]، و نيست كنندهتر باشد خواهش و آرزو را، و برندهتر باشد فرحناكى را، و نزديكتر باشد بسوى گشايش، و سزاوارتر باشد بگشودن اندوه و دريافتن اميد داشته شده، «پايندهتر داشتن نعمت» باعتبار اين است كه هرگاه كسى با هر لذتى زايل شدن آنرا ياد كند و با هر نعمتى انتقال آنرا، يقين شكر آن خواهد كرد تا زوال و انتقال بآن راه نيابد پس نعمت را پايندهتر دارد، و «نيست كنندهتر بودن آن خواهش و آرزو را» باعتبار اين است كه هر گاه داند كه هر لذتى و نعمتى را زوال و انتقال باشد و دائم نماند خواهش و آرزوى او سست و ضعيف گردد بخلاف اين كه اگر نعمتى از براى اين كس دائمى مىبود چه آدمى پر حريص مىشد در آن و «بودن آن برندهتر فرحناكى را
[١] - در نسخه مدرسه سپهسالار باضافه عبارت ذيل در حاشيه با امضاى« منه» يعنى اين عبارت نيز از خود شارح( ره) است،« اين بنا بر نسخه ايست كه« أنفى» بنون و فاء است و در بعضى« أنقى» بنون و قاف است يعنى پاكيزهتر، و در بعضى« أتقى» بتاى دو نقطه بالا وقاف يعنى پرهيزگارتر، و ظاهر نسخه اول است و بنا بر آن دو نسخه« من الشهوة» مناسب بود تا معنى آن باشد كه( پاكيزهتر است يا پرهيزگارتر است از خواهش و آرزو)( منه)».