شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٤ - ٢٤١٧ احسن رعاية الحرمات و اقبل على اهل المروءات فان رعاية الحرمات تدل على كرم الشيمة و الاقبال على ذوى المروءات يعرب عن شرف الهمة
٢٤١٥ اومر بالمعروف تكن من اهله و انكر المنكر بيدك و لسانك و باين من فعله بجهدك[١].
امر كن بنيكوئى تا بوده باشى از اهل آن، و منع كن از بدى بدست خود و زبان خود، و جدائى كن از كردن بدى بقدر طاقت خود[٢]، و ممكن است كه «من فعله» بفتح ميم و صيغه ماضى (يعنى «من فعله») خوانده شود و بنا بر اين ترجمه اين است كه جدائى كن از كسى كه كرده باشد آن را بقدر طاقت خود، يعنى جدائى كن از او بقدر طاقت خود.
٢٤١٦ اجتنب مصاحبة الكذاب فان اضطررت اليه فلا تصدقه و لا تعلمه انك تكذبه فانه ينتقل عن ودك و لا ينتقل عن طبعه.
كناره كن از مصاحبت بسيار دروغگو پس اگر مضطرب شوى بسوى آن پس تصديق مكن آن را و اعلام مكن او را اين كه تو تكذيب او ميكنى پس بدرستى كه او بر مىگردد از دوستى تو و بر نمىگردد از خوى خود كه دروغگوئى است.
٢٤١٧ احسن رعاية الحرمات و اقبل على اهل المروءات فان رعاية الحرمات تدل على كرم الشيمة و الاقبال على ذوى المروءات يعرب عن شرف الهمة.
نيكو كن رعايت حرمتها را يعنى آنچه را حرمت آن را بايد نگاه داشت و قيام بآن بايد كرد و رو بياور بر اهل مروات يعنى بر صاحبان مردى يا آدميت پس
[١] - در همين نزديكى گذشت كه شارح( ره) كلمه« جهد» را در اين قبيل موارد بفتح ضبط ميكند و در كتب لغت در اين كلمه بسط و تفصيلى دادهاند هر كه طالب باشد مراجعه كند.
[٢] - از اينجا يعنى از عبارت« و ممكن است» تا آخر فقط در نسخه كتابخانه مسجد سپه سالار است.