شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٣ - ٢٤١٤ املك حمية نفسك و سورة غضبك و سطوة يدك و غرب لسانك و احترس فى ذلك كله بتأخير البادرة و كف السطوة حتى يسكن غضبك و يثوب اليك عقلك
٢٤١٢ استصلح كل نعمة انعمها الله عليك و لا تضع نعمة من نعم الله عندك.
طلب كن صلاح هر نعمتى را كه انعام كرده است آن را خدا بر تو، و ضايع مكن نعمتى از نعمتهاى خدا را كه نزد تو باشد يعنى سعى كن كه هر نعمتى كه بر تو شده در مصرف آن صرف شود و ضايع نگردد باين كه در غير مصرف مثل مصرفهاى نامشروع صرف شود.
٢٤١٣ ولير عليك اثر ما انعم الله سبحانه به عليك.
و بايد كه ديده شود بر تو نشان آنچه انعام كرده است خدا- كه پاك است او- بآن بر تو يعنى باين كه اظهار كنى آن را و شكر گوئى و صرف كنى در مصارف نيكو، نه اين كه نگاه دارى و پنهان دارى از مردم تا وقتى كه بديگرى برسد.
٢٤١٤ املك حمية نفسك و سورة غضبك و سطوة يدك و غرب لسانك و احترس فى ذلك كله بتأخير البادرة و كف السطوة حتى يسكن غضبك و يثوب اليك عقلك.
مالك شو حميت نفس خود را و تندى خشم خود را، و حمله كردن دست خود را و تيزى زبان خود را و نگاهدار خود را در همه اينها بپس انداختن تندى نمودن و باز داشتن از حمله آوردن تا اين كه بآرام آيد خشم تو و باز گردد بسوى تو عقل تو، «مالك شدن حميت و غير آن» كنايه از اين است كه آنها را زير دست خود كند و چنان كند كه از فرمان او بدر نروند، نه اين كه آنها غالب باشند بر اين كس و اين كس بر وفق خواهش آنها عمل كند، و مراد به «حميت» عار و ننگ داشتن از چيزيست هر چند مستحق آن چيز باشد و شرعا بر او لازم شده باشد.