شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٣٧ - وحوش (تكوير/ ٥ )
وحى تكوينى، در حقيقت همان غرايز و استعدادها و شرايط و قوانين تكوينى خاصى است كه خداوند در درون موجودات مختلف جهان قرار داده است*
و د د
يَوَدُّ : (معارج/ ١١.) ●
از مادۀ «ود» (بر وزن حب) به معنى «دوست داشتن» توأم با «تمنّا و آرزو» است و به گفته راغب در هريك از اين دو معنى (بلكه در هردو معنى) نيز به كار مىرود.
در دومين آيۀ سورۀ حجر در مورد كافران مىخوانيم:
بنابراين منظور از «يودّ» (دوست مىدارند)، همانگونه كه در تفسير الميزان بيان شده به معنى «تمنا و آرزو كردن» است و ذكر كلمه «لو» در آيۀ فوق دليل بر آن است كه آنها آرزوى اسلام را در زمانى مىكنند كه قدرت بازگشت به سوى آن را ندارند و اين خود قرينهاى خواهد بود بر اينكه اين تمنّا و آرزو در جهان ديگر و پس از مشاهدۀ نتايج اعمالشان است.
(ج ٧/١١، ج ٢٣/٢٥.)
وَدُودٌ : (هود/ ٩٠.) ○
صيغۀ مبالغه، از اسماء حسنى، از مادۀ «ودّ» به معنى «محبت» است:
(*) براى كسب اطلاعات بيشتر دربارۀ «وحى» رجوع شود به تفسير نمونه، ج ٤٨٩/٢٠ به بعد.
(●) ... يَوَدُّ اَلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذٰابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ. «(در روز قيامت) گنهكار دوست مىدارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند» معارج/ ١١.
(○) ... إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ. «كه پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبهكار) است» هود/ ٩٠.