شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٥٤ - «مجوس» (حج/ ١٧ )
م ج س
«مجوس» : (حج/ ١٧.) ○
(من اعلام القرآن) واژۀ «مجوس» فقط يكبار در قرآن مجيد در همين آيۀ مورد بحث، مطرح شده و با توجه به اينكه در برابر مشركان و در صف اديان آسمانى قرار گرفتهاند چنين برمىآيد كه آنها داراى دين و كتاب و پيامبرى بودهاند.
ترديدى نيست كه امروز مجوس به پيروان زردشت گفته مىشود و يا لااقل پيروان زردشت بخش مهمى از آنان را تشكيل مىدهند، ولى تاريخ خود زردشت نيز به هيچوجه روشن نمىباشد، تا آنجا كه بعضى ظهور او را در قرن يازدهم قبل از ميلاد دانستهاند و بعضى در قرن ششم يا هفتم١
(○) إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ اَلَّذِينَ هٰادُوا وَ اَلصّٰابِئِينَ وَ اَلنَّصٰارىٰ وَ اَلْمَجُوسَ وَ اَلَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اَللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ... «كسانى كه ايمان آوردهاند و يهود و صابئان و نصارى و مجوس و مشركان، خداوند در ميان آنها روز قيامت داورى مىكند و حق از باطل جدا مىسازد...» حج/ ١٧.
(١) اعلام قرآن، ص ٥٥٠.