شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٠٧ - مَضَتْ (انفال/ ٣٨ )
م ض ى
مَضَتْ : (انفال/ ٣٨.) ●
از مادّۀ «مضىّ» به معنى «رفتن و گذشتن و جارى شدن» است:
مضىّ: (يس/ ٦٧.) *
مصدر است [مضى، يمضى، مضيّا] به معنى «رفتن و گذشتن و يا روان شدن» است.
جملۀ:
آيۀ مورد بحث اشاره به مجازات دردناكى مىكند كه اگر خدا بخواهد، مجرمان را به آن كيفر مىدهد و آن اينكه آنها را در جاى خود مسخ مىكند و به مجسمههايى بىروح و فاقد حركت و يا به شكل حيوانى افليج تبديل مىسازد بهگونهاى كه نتوانند راه خود را ادامه دهند و يا به عقب بازگردند. (ج ٤٣٤/١٨.)
(●) قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مٰا قَدْ سَلَفَ وَ إِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ اَلْأَوَّلِينَ. «به كسانى كه كافر شدند بگو: چنانچه از مخالفت بازايستند (و ايمان آورند) گذشتۀ آنها بخشوده خواهد شد و اگر به اعمال سابق بازگردند سنت خداوند در گذشتگان دربارۀ آنها جارى مىشود» انفال/ ٣٨.
(*) وَ لَوْ نَشٰاءُ لَمَسَخْنٰاهُمْ عَلىٰ مَكٰانَتِهِمْ فَمَا اِسْتَطٰاعُوا مُضِيًّا وَ لاٰ يَرْجِعُونَ. «و اگر بخواهيم آنها را در جاى خود مسخ مىكنيم (و به مجسمههايى بىروح مبدل مىسازيم) تا نتوانند راه خود را ادامه دهند يا به عقب برگردند» يس/ ٦٧.