شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٠٦ - تُنْفِقُوا (آل عمران/ ٩٢ )
مسلما «آنچه از خوبيها انفاق مىكنيد براى خودتان است»
انفاق فاصلۀ طبقاتى را كم مىكند و خطراتى را كه متوجه افراد اجتماع مىشود از ميان مىبرد، آتش خشم و شعلههاى سوزان طبقات محروم را فرومىنشاند و روح انتقام و كينهتوزى را از آنها مىگيرد.
بهترين مواردى كه مىتوان انفاق كرد دربارۀ كسانى است كه از حال آنها اطلاعى نداريم و به خاطر خويشتندارى و عفت نفس ايشان، گمان مىكنيم غنى و بىنيازند، ولى در چهرۀ آنها نشانههايى از رنجهاى درونى وجود دارد كه براى افراد فهميده آشكار است و رنگ رخسارۀ آنها از سرّ درونشان خبر مىدهد (بقره/ ٢٧٣).
براى انفاقكنندگان وظايفى تعيين شده است كه بايد از نظر آشكار بودن و پنهان بودن مراعات جنبههاى اخلاقى و اجتماعى را بكنند و نيز حيثيّت كسى را كه به او انفاق مىشود در نظر بگيرند، يعنى در آنجا كه انفاق به نيازمندان موجبى براى اظهار ندارد، به منظور حفظ آبروى آنها و خلوص بيشتر بهطور مخفى انفاق كنند و در آنجا كه پاى مصالح ديگرى (همانند تعظيم شعائر مذهبى و تشويق و ترغيب ديگران) در كار باشد و هتك احترام مسلمانى نشود، آشكار انفاق كنند. (ج ٢٦٢/٢ به بعد، ج ٣/٤.)
يُنْفِقُونَ : (بقره/ ٣.) *
باز هم سخن از «انفاق» است و آيۀ موردبحث به يكى ديگر از ويژگيهاى پرهيزگاران پرداخته، مىگويد: «و از تمام مواهبى كه به آنها روزى دادهايم انفاق مىكنند» بقره / ٣. قابل توجه اين كه قرآن نميگويد:من اموالهم ينفقون
(*) ... وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ. «و از تمام نعمتها و مواهبى كه به آنها (پرهيزگاران) روزى دادهايم انفاق مىكنند» بقره/ ٣.