شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٦٨ - ى س ف
بعضى او را با «خضر» يكى دانستهاند، امّا دليل روشنى بر اين معنى در دست نيست و اينكه بعضى او را «ذا الكفل» مىدانند خلاف صريح آيۀ مورد بحث است، چرا كه ذا الكفل را عطف بر اليسع كرده است و بههرحال او پيامبرى است والامقام و پراستقامت و نامش دو بار در قرآن آمده و براى الهام گرفتن از زندگانىاش همين براى ما كافى است. (ج ٣٢٦/٥، ج ٣١١/١٩.)
ى س ف
«يُوسُفُ» : (يوسف/ ٤.) *
(من اعلام القرآن) يكى از پيامبران بزرگ الهى، يوسف (ع) فرزند يعقوب پيامبر، نوادۀ اسحاق و در واقع فرزند سوم حضرت ابراهيم (ع) بوده است. داستان و شرح حال او در دوازدهمين سورۀ قرآن كه به نام «سورۀ يوسف» نامگذارى شده به تفصيل آمده است. در پاكى و بزرگداشت وى همين بس كه خداوند او را به نام يكى از بندگان «مخلص» ستوده است:●
تمام آيات سورۀ يوسف، جز چند آيه كه در آخر آن آمده، سرگذشت جالب و شيرين و عبرتانگيز اين پيامبر بزرگ الهى است، كه اين خود دليلى بر نامگذارى اين سوره به نام يوسف است و از مجموع ٢٧ بار ذكر نام يوسف در تمام قرآن، ٢٥ مرتبۀ آن در اين سوره است و فقط دو مورد آن در سورههاى ديگر (انعام/ ٨٤ و غافر/ ٣٤) ذكر شده است.
(*) إِذْ قٰالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يٰا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سٰاجِدِينَ. «هنگامى كه يوسف به پدرش گفت: پدرم! من در خواب ديدم يازده ستاره و خورشيد و ماه در برابرم سجده مىكنند» يوسف/ ٤.
(●) علاقهمندان مىتوانند شرح كامل داستان يوسف (ع) را در سورۀ يوسف بخوانند (تفسير نمونه، ج ٢٩٢/٩ بهبعد).