شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٨١ - تَن١٦٤٨ ابَزُوا (حجرات/ ١١ )
اِنْتَبَذَتْ : (مريم/ ١٦.) ○
از «انتباذ» به معنى «دور شدن و از مردم كناره گرفتن» است و در اصل از مادّۀ «نبذ» به معنى دور انداختن اشياء غيرقابل ملاحظه است و اين تعبير در آيۀ مورد بحث كه مىگويد:
مريم از خانوادهاش جدا شد (انتبذت»، شايد اشاره به آن باشد كه مريم به صورت متواضعانه و گمنام و خالى از هرگونه كارى كه جلب توجه كند، از جمع، كنارهگيرى كرد و آن مكان از خانۀ خدا را براى عبادت برگزيد. (ج ٣٣/١٣.)
ن ب ز
تَنٰابَزُوا : (حجرات/ ١١.) ●
از مادّۀ «نبز» (بر وزن سبز) به معنى «لقب بد نهادن بر كسى» است و چنين لقبى با لقب و نامى كه براى شهرت و شناسايى كسى مىگذارند تفاوت دارد و اين واژه در قرآن از باب تفاعل (تنابز) آمده، يعنى يكديگر را عيب كردن و به زشتى لقب نهادن است. متأسفانه بسيارى از افراد بىبندوبار از اين طريق موجب تحقير ديگران مىشوند و احيانا اگر كسى در سابق كار بدى داشته، سپس توبه كرده است بازهم لقبى كه بازگوكنندۀ وضع سابق باشد بر او مىگذارند. اسلام صريحا اين عمل زشت را نهى كرده و هر لقبى كه كوچكترين مفهوم نامطلوبى دارد ممنوع شمرده است. (ج ١٨٠/٢٢.)
(○) ... إِذِ اِنْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهٰا مَكٰاناً شَرْقِيًّا. «... آن هنگام كه (مريم) از خانوادهاش جدا شد و در ناحيۀ شرقى قرار گرفت» مريم/ ١٦.
(●) ... وَ لاٰ تَنٰابَزُوا بِالْأَلْقٰابِ... «و با القاب زشت و ناپسند يكديگر را ياد نكنيد» حجرات/ ١١.