شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٤٢ - اِسْتَمْتَعْتُمْ (نساء/ ٢٤ )
*
مَتٰاعٌ : (يونس/ ٧٠.) ○
به فتح ميم، به معنى چيزى است كه انسان از آن بهره مىگيرد و مفهوم آن بسيار وسيع است و تمام وسايل زندگى و مواهب مادى را شامل مىشود.
راغب در كتاب مفردات مىگويد: كلّ ما ينتفع به على وجه ما فهو متاع و متعة. «هر چيزى كه به نحوى انسان از آن بهره مىگيرد به آن متاع يا متعه گفته مىشود».
گاهى از «متاع» به عنوان «هديه» تعبير شده است، چنانكه در آيۀ ٢٤١ سورۀ بقره مىخوانيم:
بنابراين، «متاع» در اينگونه موارد، هديهاى است كه مرد بعد از طلاق به زن مىدهد.
لازم به توضيح است كه هديه دادن تنها در صورتى واجب است كه مهر تعيين نشده و عمل زناشويى انجام نگرفته باشد و در غير اين صورت، اين حكم جنبه استحباب خواهد داشت.
گاهى «متاع» به اثاث و وسايل خانه اطلاق شده است
(*) بقره/ ١٩٦، ١٥٨.
(○) مَتٰاعٌ فِي اَلدُّنْيٰا... «(مكذّبين، حداكثر) بهرهاى (موقت) از دنيا دارند...» يونس/ ٧٠.