شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٥٠ - مَنِيٍّ (قيامت/ ٣٧ )
اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از «امانىّ» آيات تحريف شده باشد كه دانشمندان يهود در اختيار عوام مىگذاشتند و جملۀ
در آيۀ ١١١ سورۀ بقره●
مَنِيٍّ : (قيامت/ ٣٧.) ○
آب مرد و زن كه مادّۀ اوّليّۀ حيات است و در اصل از «منى» (بر وزن منع) به معنى «تقدير و اندازهگيرى» است و اگر نطفۀ انسان و يا حيوان را «منىّ» مىگويند به خاطر اين است كه صورتبندى (تقدير و اندازهگيرى) از طريق آن انجام مىگيرد و آيه مىگويد: آيا انسان نطفهاى نبود از آبى تقدير شده در رحم؟
اين بيان در حقيقت در مقابل منكرانى است كه در مسألۀ معاد جسمانى غالبا دم از محال
(●) وَ قٰالُوا لَنْ يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ إِلاّٰ مَنْ كٰانَ هُوداً أَوْ نَصٰارىٰ تِلْكَ أَمٰانِيُّهُمْ... «آنها گفتند هيچكس جز يهود يا نصارى هرگز داخل بهشت نخواهد شد، اين آرزوى آنهاست...» بقره/ ١١١.
(○) أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنىٰ. «آيا او (انسان) نطفهاى از «منى» كه در رحم ريخته مىشود، نبود؟» قيامت/ ٣٧.