شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٩٢ - ن ف ذ
ن ف د
نَفٰادٍ : (ص/ ٥٤.) ○
به معنى «فنا و نابودى و نيز پايان يافتن» است و در آيۀ مورد بحث اشاره به اين است كه مواهب بهشتيان جاودانه است و آنچنان است كه هرگز پايان نمىگيرد و فنايى براى آن متصوّر نيست.
بنابراين، غم زوال و نابودى كه همچون سايۀ شومى بر نعمتهاى اين جهان افتاده در آنجا وجود ندارد و از بركت خزاين پربار الهى پيوسته مدد مىگيرد و محدوديتى براى آن نيست و حتى كاستى در آن ظاهر نمىشود.
در آيۀ ٩٦ سورۀ نحل مىخوانيم:
اين آيه خاطرنشان مىسازد كه منافع مادى هرچند ظاهرا بزرگ باشند امّا همچون حبابى بر سطح آب بيش نيستند، در حالى كه پاداش الهى كه همچون ذات مقدسش جاويدان است از همۀ اينها برتر و بالاتر است. (ج ٣٨٨/١١، ج ٣١٧/١٩.)
ن ف ذ
تَنْفُذُوا : (الرحمن/ ٣٣.) *
از مادّۀ «نفوذ و نفاذ» گرفته شده و در اصل به معنى «پارهكردن و گذشتن از چيزى»
(○) إِنَّ هٰذٰا لَرِزْقُنٰا مٰا لَهُ مِنْ نَفٰادٍ. «اين روزى ماست كه هرگز پايان نمىگيرد» ص/ ٥٤.
(*) يٰا مَعْشَرَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ إِنِ اِسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطٰارِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ فَانْفُذُوا لاٰ تَنْفُذُونَ إِلاّٰ -