شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٩٥ - ل ق ى
فرشتگان از منطق جالب لقمان در شگفتى فرورفتند، لقمان اين سخن را گفت و به خواب فرورفت و خداوند نور حكمت در دل او افكند، هنگامى كه بيدار شد زبان به حكمت گشود...»١
ل ق ى
تُلَقَّى : (نمل/ ٦.) *
از باب تفعيل (تلقية) به معنى «روبرو ساختن و عطا كردن» و نيز چيزى پيش كسى افكندن است (القا كردن).
واژۀ مذكور در آيۀ مورد بحث، مضارع مجهول از باب تفعيل است، ثلاثى مجرد آن متعدى به يك مفعول مىشود (لقى) و ثلاثى مزيد آن متعدى به دو مفعول، در آيۀ مورد بحث خداوند فاعل است و القاكنندۀ قرآن، پيامبر مفعول اوّل، و قرآن مفعول ثانى، و در اينجا چون به صورت فعل مجهول آمده مفعول اول به جاى فاعل نشسته و مفعول دوم صريحا در كلام آمده است. (ج ٤٠٠/١٥.)
(١) مأخذ پيشين، ج ٣١٦/٨، ذيل آيۀ مورد بحث.
(*) وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى اَلْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ. «و بهطور مسلم اين قرآن از سوى حكيم و دانايى بر تو القا مىشود» نمل/ ٦.