شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٧٥ - يقين (تكاثر/ ٧ )
جملۀ
و نيز كلمۀ «مستيقنين» به همان معنى «موقنين» يعنى «باوردارندگان و يقينكنندگان» است، آنجا كه قرآن به مستكبران كافر مىگويد: «شما مىگفتيد: ما نمىدانيم قيامت چيست؟ ما تنها گمانى در اين باره داريم و به هيچوجه يقين نداريم» يعنى باوردارندگان نيستيم،
يقين : (تكاثر/ ٧.) ○
نقطۀ مقابل «شك» است، همانگونه كه علم نقطۀ مقابل جهل است و به معنى «وضوح و ثبوت چيزى» آمده است و طبق آنچه از اخبار و روايات استفاده مىشود به مرحلۀ عالى ايمان «يقين» گفته مىشود. امام باقر (ع) فرمود: «ايمان يك درجه از اسلام بالاتر است و تقوا يك درجه از ايمان بالاتر و يقين يك درجه برتر از تقواست» سپس افزود: «در ميان مردم چيزى كمتر از يقين تقسيم نشده است».
راوى سؤال مىكند يقين چيست؟ مىفرمايد: «حقيقت يقين توكل بر خدا و تسليم در برابر ذات پاك او، و رضا به قضاى الهى و واگذارى تمام كارهاى خويش به خداوند است١
(○) لَتَرَوُنَّ اَلْجَحِيمَ ثُمَّ لَتَرَوُنَّهٰا عَيْنَ اَلْيَقِينِ. «شما قطعا جهنّم را خواهيد ديد، سپس (با ورود در آن) آن را به عين اليقين مشاهده خواهيد كرد» تكاثر/ ٦ و ٧.
(١) بحار الانوار، ج ١٣٨/٧٠، حديث ٤.