شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٥٢ - يَمْهَدُونَ (روم/ ٤٤ )
١
بههرحال عرب تا آن اندازه براى اين بتها احترام قايل بود كه نامهايى همچون عبد العزّى و عبد منات براى افراد يا براى بعضى از قبايل انتخاب مىكردند٢
م ه د
يَمْهَدُونَ : (روم/ ٤٤.) ○
از مادّۀ «مهد» (بر وزن عهد) همانگونه كه راغب در مفردات گفته، در اصل به معنى «گاهواره» يا محلى است كه براى كودك آماده مىكنند، سپس «مهد» و «مهاد» به معنى وسيعترى يعنى هر مكان مهيا و آمادهاى (كه نهايت آرامش و آسايش در آن است) گفته شده است. انتخاب اين تعبير براى بهشتيان و مؤمنان صالح نيز از همين نظر است. (ج ٤٥٥/١٦.)
ماهدون : (ذاريات/ ٤٨.) *
اسم فاعل از مادّۀ «مهد» به معنى «گاهواره» و يا هر محلى است كه براى استراحت آماده مىكنند. چنين محلى بايد آرام، مطمئن، محفوظ و گرم و نرم باشد و تمام اين شرايط در كره زمين حاصل است، گويى انسان كودكى است كه به گاهوارۀ زمين سپرده شده است و در اين گاهواره همۀ وسايل زندگى و تغذيۀ او فراهم است.
جملۀ «ماهدون» در آيۀ مورد بحث، تعبير لطيفى است كه نشان مىدهد خداوند زمين را
(١) احتمال اول در كشاف و احتمال دوم در بلوغ الارب آمده است.
(٢) بلوغ الارب، ج ٢٠٢/٢-٢٠٣.
(○) ... وَ مَنْ عَمِلَ صٰالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ. «... و آنها كه عمل صالح انجام دهند (پاداش الهى را) به سود خودشان آماده مىسازند» روم/ ٤٤.
(*) وَ اَلْأَرْضَ فَرَشْنٰاهٰا فَنِعْمَ اَلْمٰاهِدُونَ. «و زمين را گسترديم و چه خوب گسترانندهايم» ذاريات/ ٤٨.