شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٣٢ - وَحْدَهُ (اعراف/ ٧٠ )
وجيه: (احزاب/ ٦٩.) ●
به معنى «نيكورو و صاحب قدر و جاه» است به همين مناسبت به بزرگ قوم نيز اطلاق مىشود، جمع آن «وجهاء» و مؤنث آن «وجيهه» (زن خوبرو و بامنزلت) مىباشد.
به موجب آيۀ مورد بحث، موسى (ع) مورد اذيت و آزار موذيان بنى اسرائيل قرار مىگرفت، در حالى كه از نسبتهاى ناروا مبرا و در پيشگاه خدا آبرومند و بزرگ منزلت بود و به اين ترتيب، هرگاه كسى در پيشگاه خدا وجيه و صاحب قدر و منزلت باشد خدا به دفاع از او در برابر افراد موذى كه نسبتهاى ناروا به او مىدهند مىپردازد، تو پاك باش و وجاهت خود را در پيشگاه خدا حفظ كن، او نيز به موقع پاكى تو را آشكار مىسازد هرچند بدخواهان در متهم ساختن تو بكوشند. (ج ٤٤٤/١٧ تا ٤٤٦.)
و ح د
وَحْدَهُ : (اعراف/ ٧٠.) ○
از مادۀ «وحد» (بر وزن عهد) به معنى «يگانگى و يكتايى» است.
قوم هود به پيامبرشان «گفتند: آيا تو براى آن به سوى ما آمدهاى كه خدا را به يكتايى بپرستيم؟...»
اين قوم از پرستش خداى يگانه وحشت داشتند و پراكندگى و تعدد خدايان را براى خود مايۀ افتخار مىپنداشتند و منطق آنان در اين زمينه همان تقليد كوركورانه از سنن نياكان بود.
(ج ٢٣٠/٦.)
(●) ... وَ كٰانَ عِنْدَ اَللّٰهِ وَجِيهاً. «او (موسى) نزد خداوند آبرومند (و گرانقدر) بود» احزاب/ ٦٩.
(○) قٰالُوا أَ جِئْتَنٰا لِنَعْبُدَ اَللّٰهَ وَحْدَهُ... «(قوم هود) گفتند آيا به سراغ ما آمدهاى كه تنها خداى يگانه را بپرستيم؟» اعراف/ ٧٠.