شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٥٥ - تَزِرُ (انعام/ ١٦٤ )
آيا براى پيامبران توريه جايز است؟
در اينكه آيا براى پيامبران توريه جايز است يا نه؟ بايد گفت در صورتى كه موجب تزلزل اعتماد عمومى مردم شود جايز نيست، چرا كه سرمايه انبيا در طريق تبليغ، همان سرمايۀ اعتماد عمومى مردم است و امّا در مواردى مانند آنچه در داستان ابراهيم (ع) آمده كه اظهار بيمارى كند و يا همچون منجمان نگاه در ستارگان آسمان بيفكند، و هدف مهمّى در اين كار باشد، بىآنكه پايههاى اعتماد حقجويان را متزلزل سازد، به هيچوجه اشكالى ندارد. (ج ٢٠٤/١٥، ج ٩٥/١٩ تا ٩٧.)
و ز ر
تَزِرُ : (انعام/ ١٦٤.) ○
اين كلمه كه همراه با كلمات همريشۀ خود («وازرة» و «وزر») در آيۀ مورد بحث و چند آيۀ ديگر عينا در قرآن مجيد تكرار شده است١*
(○) ... لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ... «هيچكس بار گناه ديگرى را به دوش نمىكشد» انعام/ ١٦٤.
(١) انعام/ ١٦٤؛ اسراء/ ١٥؛ فاطر/ ١٨؛ نجم/ ٣٨.
(*) كَلاّٰ لاٰ وَزَرَ. «هرگز چنين نيست، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد» قيامت/ ١١.