شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٤١ - اِسْتَمْتَعْتُمْ (نساء/ ٢٤ )
١
ثالثا بزرگان «اصحاب» و «تابعين»٢
«ما بحث نداريم كه از آيۀ فوق حكم جواز متعه استفاده مىشود، بلكه ما مىگوييم حكم مزبور بعد از مدتى نسخ شده است».
رابعا ائمۀ اهل بيت (ع) كه به اسرار وحى از همه آگاهتر بودند، متفقا آيه را به همين معنى تفسير فرمودهاند و روايات فراوانى در اين زمينه نقل شده از جمله: از امام صادق (ع) كه فرمود: «حكم متعه در قرآن نازل شده و سنت پيغمبر (ص) بر طبق آن جارى شده است٣٤
همچنين از امام باقر (ع) نقل شده كه در پاسخ شخصى به نام عبد اللّه بن عمير ليثى در مورد متعه فرمود: «خداوند آن را در قرآن و بر زبان پيامبرش حلال كرده است و آن تا روز قيامت حلال مىباشد»٥*
(١) مشهور يا اشهر اين است كه با عقد ازدواج دائم، تمام مهر بر مرد واجب مىشود اگرچه طلاق قبل از دخول موجب بازگشت نيمى از آن مىشود.
(٢) كسانى كه پس از «صحابه» روى كار آمدند و زمان پيامبر (ص) را درك نكرده بودند.
(٣) نور الثقلين، ج ٤٦٧/١ و تفسير برهان، ج ٣٦٠/١.
(٤) مأخذ پيشين.
(٥) تفسير برهان و كافى.
(*) دربارۀ «متعه» و اينكه آيا اين حكم، نسخ شده است؟» و نيز از نظر ضرورت اجتماعى آن و همچنين ايرادهايى كه بر ازدواج موقت گرفته شده است و... رجوع شود به تفسير نمونه، جلد سوم، صفحۀ ٣٣٧ بهبعد.