اين كلمه به «زن» اطلاق مى‌شود و بيشتر بدون الف و لام به كار مى‌رود و به همين شكل (امرأة) جمعا يازده بار و به شكل «امراتان» يك بار (بقره/ ٢٨٢) و به شكل «امراتين» نيز يك بار (قصص/ ٢٣) و در حالاتى كه به ضماير مختلف اضافه شده است جمعا سيزده بار در قرآن مجيد آمده است. (تبيين اللغات و المعجم الاحصائى)

م ر ت

«مٰارُوتَ‌» : (بقره/ ١٠٢.) ○

(من اعلام القرآن) نام «هاروت» و «ماروت» هردو در آيۀ موردبحث ذكر شده و بعضى را عقيده برآن است كه اين نام ايرانى الاصل است و در كتاب ارمنى به شكل «هرروت» به معنى حاصلخيزى و «مروت» به معنى بى‌مرگى آمده و به اين ترتيب هاروت و ماروت مأخوذ از اين دو لفظ مى‌باشد.

(●) إِذْ قٰالَتِ اِمْرَأَتُ عِمْرٰانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مٰا فِي بَطْنِي مُحَرَّراً... «(به ياد آوريد) هنگامى كه همسر عمران عرض كرد: خداوندا! آنچه در رحم دارم براى تو نذر كردم كه «محرر» (و آزاد براى خدمت خانۀ تو) باشد...» آل عمران/ ٣٥.

(○) ... وَ مٰا أُنْزِلَ عَلَى اَلْمَلَكَيْنِ بِبٰابِلَ هٰارُوتَ وَ مٰارُوتَ‌... ترجمه از اول آيه: «(يهود) از آنچه شياطين در عصر سليمان بر مردم مى‌خواندند پيروى مى‌كردند، سليمان هرگز (دست به سحر نيالود و) كافر نشد و لكن شياطين كفر ورزيدند و به مردم تعليم سحر دادند (و نيز يهود) از آنچه بر دو فرشتۀ بابل «هاروت و ماروت» نازل شد پيروى كردند (آنها طريق سحر كردن را براى آشنايى به طرز ابطال آن به مردم ياد مى‌دادند) و به هيچ‌كس چيزى ياد نمى‌دادند مگر اين‌كه قبلا به او مى‌گفتند ما وسيلۀ آزمايش شما هستيم، كافر نشويد (و از اين تعليمات سوءاستفاده نكنيد) ولى آنها از آن دو فرشته مطالبى را مى‌آموختند كه بتوانند به وسيلۀ آن ميان مرد و همسرش جدايى بيفكنند (نه اين‌كه از آن براى ابطال سحر استفاده كنند) ولى هيچ‌گاه بدون فرمان خدا نمى‌توانند به انسانى ضرر برسانند، آنها قسمتهايى را فراگرفتند كه براى آنها زيان داشت و نفعى نداشت و مسلما مى‌دانستند هركسى خريدار اين‌گونه متاع باشد بهره‌اى در آخرت نخواهد داشت و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن مى‌فروختند اگر علم و دانشى مى‌داشتند» بقره/ ١٠٢.