شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٢ - كَظِيمٌ (نحل/ ٥٨ )
در حديثى كه در كتب شيعه و اهل تسنن در ذيل آيۀ مورد بحث نقل شده چنين مىخوانيم كه يكى از كنيزان امام على بن الحسين (ع) به هنگامى كه آب روى دست امام مىريخت، ظرف آب از دستش افتاد و بدن امام را مجروح ساخت، امام (ع) از روى خشم سر بلند كرد، كنيز بلافاصله گفت: خداوند در قرآن مىفرمايد: ١
كَظِيمٌ : (نحل/ ٥٨.) ○
صيغۀ مبالغه از مادّۀ «كظم» (بر وزن نظم) است و به كسى گفته مىشود كه مملو از اندوه و غضب شده و خويشتندارى مىكند و به اصطلاح دندان بر جگر مىفشارد □
آيۀ مورد بحث به بخشى از بدعتهاى شوم و عادتهاى زشت مشركان مىپردازد و مىگويد: «هنگامى كه به يكى از آنها بشارت دهند خدا دخترى به تو داده آنچنان از فرط ناراحتى چهرهاش تغيير مىكند كه صورتش سياه مىشود و مملو از خشم و غضب مىگردد»
مسألۀ «وئاد» (زنده به گور كردن دختران) يكى از رسوم جاهليت بود و همان است كه قرآن شديدا آن را محكوم ساخته و مىگويد:
(١) تفسير در المنثور و نور الثقلين، ذيل آيه.
(○) وَ إِذٰا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثىٰ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ. نحل/ ٥٨.
(□) ز تاريكى خشم و شهوت حذر كن/كه از دود آن، چشمِ دل
تيره گردد
غضب چون درآيد رود عقل بيرون/هوى چون شود چيره جان خيره گردد