شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٧٣ - لا١٦٤٨ زِبٍ (صافات/ ١١ )
بههرحال «لذّت» به معنى ادراك خوشى كه ملايم طبع است در مقابل «الم» كه منافر با طبع بشر است.
در آيۀ ١٥ سورۀ محمّد (ص) در توصيف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده است، مىخوانيم:
در سراسر آيۀ مذكور به چهار نوع «نهر» اشاره شده است (آب، شير، شراب طهور و عسل) كه ممكن است اوّلى براى رفع تشنگى و دومى تغذيه و سومى نشاط و چهارمى براى لذت و قوت بوده باشد. (ج ١١٥/٢١-١١٦ و ٤٤٠.)
ل ز ب
لاٰزِبٍ : (صافات/ ١١.) ○
به گفته بعضى در اصل «لازم» بوده كه «ميم» آن تبديل به «ب» شده است و اكنون به همين صورت استعمال مىشود و درهرحال به معنى گلهايى است كه ملازم يكديگر يعنى چسبيدهاند.
قرآن مىگويد آفرينش انسانها در مقابل آفرينش زمين و آسمان پهناور و فرشتگانى كه در اين عوالم هستند چيز مهمى نيست، چرا كه مبدأ آفرينش انسان نخست خاك بود، سپس با آب آميخته شد، كمكم به صورت لجن بدبويى درآمد و بعد به صورت «گل چسبندهاى» شد.
(ج ٢٣/١٩-٢٤.)
(○) ... إِنّٰا خَلَقْنٰاهُمْ مِنْ طِينٍ لاٰزِبٍ. «... ما آنها را از گل چسبندهاى آفريديم» صافات/ ١١.