شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٠٦ - «هود» (اعراف/ ٦٥ )
بعضى ديگر از مفسران گفتهاند علت نامگذارى اين قوم به «يهود» ارتباطى با اين سخن ندارد، بلكه در اصل از مادۀ «يهوذا» كه نام يكى از فرزندان يعقوب است گرفته شده و سپس ذال به دال تبديل يافته و يهودا شده و منسوب به آن يهودى مىباشد١
«هود» : (اعراف/ ٦٥.) ○
(من اعلام القرآن) نام يكى از انبياى كرام الهى بود كه بر قوم عاد مبعوث شد و با آنها خويشاوندى داشت و از سوى خدا مأموريت يافت كه آنها را به سوى حق و مبارزه با فساد دعوت كند.
قوم عاد مردمى بودند كه در سرزمين احقاف*
آيۀ مورد بحث از «هود» تعبير به برادر مىكند، اين تعبير يا به خاطر اين است كه عرب از تمام افراد قبيله تعبير به برادر مىكند چرا كه در ريشۀ نسب باهم مشتركند و همگى منسوب به پدر قبيله هستند (و بهطور استعاره، برادر ناميده مىشوند) و يا اشاره به اين است كه رفتار «هود» مانند ساير انبيا با قوم خود كاملا برادرانه و دلسوزانه بوده است و بههرحال روشن است كه تعبير «اخاهم» هرگز اشاره به برادرى دينى نيست، زيرا اين اقوام غالبا به دعوت اصلاحطلبانۀ پيامبرانشان پاسخ مثبت ندادند، همچنان كه اين جمعيت خودخواه و متكبر، مخصوصا ثروتمندان از خود راضى، به هود همان گفتند كه قوم نوح به نوح گفته بودند. اين
(١) تفسير ابو الفتوح، ج ٣٠٠/٥.
(○) وَ إِلىٰ عٰادٍ أَخٰاهُمْ هُوداً... «و به سوى قوم عاد برادرشان «هود» را فرستاديم...» هود/ ٥٠؛ اعراف / ٦٥.
(*) دربارۀ «احقاف» رجوع شود به جلد ٥٤٦/١.