شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٢٠ - ن ق ص
بنابراين مادّۀ «نقر» (كوبيدن) به معنى كندهكارى و نقاشى كردن روى سنگ يا چوب و به معنى نوك زدن با منقار (سوراخ كردن چيزى) اطلاق شده و معنى نواختن دف و طبل در اين واژه نهفته است. (ج ٤٢١/٣.)
ناقور : (مدثر/ ٨.) ○
در اصل از مادّۀ «نقر» به معنى كوبيدنى است كه منتهى به سوراخ كردن شود و «منقار» پرندگان كه وسيلۀ كوبيدن و سوراخ كردن اشياء است نيز از همين معنى گرفته شده، به همين جهت به شيپورى كه صداى آن گويى گوش انسان را سوراخ مىكند و در مغز فرومىرود «ناقور» گفته مىشود.
از آيات قرآن بخوبى استفاده مىشود كه در پايان دنيا و آغاز رستاخيز دوبار در صور (ناقور) دميده مىشود، يعنى دو صداى فوق العاده وحشتانگيز و تكاندهنده كه اولى صداى مرگ است و دومى صداى بيدارى و حيات است سراسر جهان را فرامىگيرد كه از آن تعبير به «نفخۀ صور اوّل» و «نفخۀ صور دوم» مىشود و آيۀ مورد بحث اشاره به «نفخۀ دوم» است كه رستاخيز با آن برپا مىشود و براى كافران، روز سخت و سنگينى است. (ج ٢١٨/٢٥.)
ن ق ص
تَنْقُصُ : (ق/ ٤.) *
از مادّۀ «نقص» به معنى «كاهش و كم كردن» است. خداوند در آيۀ مورد بحث به منكران معاد كه مىگفتند: مگر ممكن است پس از اينكه مرديم و خاك شديم دوباره زنده
(○) فَإِذٰا نُقِرَ فِي اَلنّٰاقُورِ. «هنگامى كه در صور دميده شود» مدثر/ ٨.
(*) قَدْ عَلِمْنٰا مٰا تَنْقُصُ اَلْأَرْضُ مِنْهُمْ... «ما مىدانيم آنچه را زمين از بدن آنها مىكاهد...» ق/ ٤.