شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٤٣ - اِسْتَمْتَعْتُمْ (نساء/ ٢٤ )
متاع غرور: (آل عمران/ ١٨٥.) *
... وَ مَا اَلْحَيٰاةُ اَلدُّنْيٰا إِلاّٰ مَتٰاعُ اَلْغُرُورِ
اين جمله مىگويد: زندگى دنيا تنها يك تمتع و بهرهبردارى غرورآميز است. اين زندگى و عوامل سرگرمكنندۀ آن از دور فريبندگى خاصى دارد، امّا به هنگامى كه انسان به آن نايل مىشود و از نزديك آن را لمس مىكند، معمولا چيزى توخالى به نظر مىرسد و معنى «متاع غرور» نيز چيزى جز اين نيست.
بعلاوه لذات مادى از دور، خالص به نظر مىرسند، امّا به هنگامى كه انسان به آن نزديك مىشود آلوده با انواع ناراحتيهاست و اين يكى ديگر از فريبندگيهاى جهان ماده است.
همچنين انسان غالبا به فناپذيرى آنها توجه ندارد، امّا بزودى متوجه مىشود كه چقدر آنها سريع الزوال و فناپذيرند.
البته اين تعبيرات در قرآن و اخبار، مكرر آمده است و هدف همۀ آنها يكچيز است و آن اين است كه انسان، جهان ماده و لذات آن را، هدف نهايى خود قرار ندهد كه نتيجهاش غرق شدن در انواع جنايات و دور شدن از حقيقت و تكامل انسانى است، ولى استفاده از جهان ماده و مواهب آن به عنوان يك وسيله براى نيل به تكامل انسانى، نه تنها نكوهيده نيست بلكه لازم و ضرور است. (ج ٢٠٢/٣.)
متاع حيات دنيا: (آل عمران/ ١٤.) ○
واژۀ «متاع» به چيزى گفته مىشود كه انسان از آن بهرهمند شود و «حيات دنيا» به معنى «زندگى پايين و پست» است و در حقيقت، جملۀ «حيات دنيا» (زندگى پايين) اشاره به سير تكاملى حيات و زندگى است كه زندگى اين جهان، نخستين مرحله آن محسوب مىشود.
(*) ... وَ مَا اَلْحَيٰاةُ اَلدُّنْيٰا إِلاّٰ مَتٰاعُ اَلْغُرُورِ. «... و زندگى دنيا چيزى جز سرمايۀ فريب نيست» آل عمران/ ١٨٥.
(○) ... ذٰلِكَ مَتٰاعُ اَلْحَيٰاةِ اَلدُّنْيٰا... «... اينها (امور مادى، اعم از زن و فرزند، اموال شامل طلا و نقره و چهارپايان و زراعت و...) سرمايۀ زندگى پست (مادى) هستند...» آل عمران/ ١٤.